Wiedza

Rozkład biały: grzyb rozkłada ligninę oraz celulozę. Drewno jaśnieje, staje się włókniste i miękkie, dłużej zachowuje część wytrzymałości na zginanie, ale traci sztywność.

Rozkład brunatny: rozkładana jest przede wszystkim celuloza i hemiceluloza, pozostaje brunatna, pękająca kostkowo lignina. Drewno bardzo szybko traci wytrzymałość - to rozkład najbardziej niebezpieczny dla statyki drzewa.

Rozkład jamkowaty (biały jamkowaty): rozkład postępuje ogniskowo, tworząc jamki i strefy zdrowego drewna między nimi - zasięg osłabienia bywa trudny do oszacowania.

Kluczowe jest, którą tkankę i którą część drzewa zasiedla grzyb. Rozkład twardzieli w pniu drzewo często toleruje latami; rozkład bieli, kambium, odziomka i korzeni podważa stabilność znacznie szybciej.

Pasożyty rosnące szybko i intensywnie (np. przy podstawie pnia i korzeniach) mogą w krótkim czasie doprowadzić do wywrotu lub złamania. Saprotrofy wskazują martwe fragmenty drzewa wymagające dokładniejszej inspekcji.

Sama obecność niezidentyfikowanej huby nie jest podstawą do wycięcia drzewa. Każda interakcja grzyb-drzewo jest unikalna: oceniaj rzeczywisty stan drzewa, zasięg rozkładu, obciążenie wiatrem i cel drzewa.

Gatunek drzewa i jego kondycja, dokładne miejsce wyrastania owocnika (korzenie, odziomek, pień, konary, rozwidlenia), kierunek i zasięg rozkładu.

Cechy owocnika: kształt, barwa wierzchu, wygląd hymenoforu, konsystencja i przekrój, jednoroczny czy wieloletni, obecność wysięków lub wysypu zarodników.

Pora roku i etap rozwoju owocnika, ślady po owocnikach z poprzednich lat, obecność ryzomorf lub grzybni pod korą.

Przy wątpliwościach: pogłębiona diagnostyka instrumentalna i konsultacja mykologiczna.